22-03-07

Innerland

Een maandagochtend. Brussel. Net geen stad.

Winter. Terwijl de lente probeert.

De horizon tussen slapen en waken is flou.

Een maandagman met zijn hond.

Rokend op de reling langs een

Kanaaltje van twee keer niks.

En toch is dit alles wat er is.

Hij kijkt weg in het water maar

Zijn zorgen komen terug

Op een spiegel van spijt.

 

Maandagavond. Duinen. Net geen panne.

Vlinder. Terwijl de rups krepeert.

De ferry won tussen land en land en hoe.

Gewelfde zee in het rond.

Hopend op de kering van het

Verhaaltje dat zee meer mint.

En nog is dit niet genoeg.

Het lijkt pech zoveel later maar

Het is morgens eerste gerucht

Of het wiegt zacht de tijd.

 

[Eilandman]

23:01 Gepost door de webmaster in poëzie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

viavia hier geraakt en heel graag gebleven en gelezen!

Gepost door: Adem | 09-05-07

De commentaren zijn gesloten.